Columbeis

Julius Caesar Stella

Uitg. Egbert Forsten, softcover

INLEIDING
door Heinz Hofmann
Het thema van de ontdekking van de Nieuwe Wereld door Christoffel Columbus werd pas laat door de humanisten als onderwerp voor Neolatijnse poëzie gekozen.'
Voor het eerst komt het voor in het epos Syphilis sive de morbo Gallico libri III
van de uit Verona afkomstige arts, natuurwetenschapper en humanistische dichter Girolamo Fracastoro, dat in 1530 in Verona verscheen, maar waaraan hij reeds in de tijd van paus Leo X (1513-1521) begon.

In het derde boek van dit gedicht vertelt Fracastoro de oorzaken van het ontstaan van deze nieuwe ziekte in de context van de ontdekkingsreis van Columbus in 1492/3, ofschoon hij in de inleiding van dit boek (3, 13-29) beweert dat hij geen epos over de ontdekkingen van Columbus kan en wil schrijven, maar slechts het ontstaan en de geneeskracht van één boom — de guajak-boom — wil bezingen, waardoor ook de mensen in Europa genezing van die ziekte kunnen vinden.'

In een fraaie mythe vertelt de koning van de inheemse bevolking aan Columbus, dat zij afstammelingen zijn van de bewoners van het beroemde eiland Atlantis en dat ooit een herder Syphilus tegen de zonnegod zondigde, zodat deze de lucht met troebel slijm vervulde, waardoor Syphilus met die ziekte geïnfecteerd werd die sindsdien in hun streek heerst en syphilis, d.w.z. "de ziekte van Syphilus" wordt genoemd. Deze ziekte bleek wat haar symptomen betrof identiek te zijn met de ziekte die tegelijkertijd in Europa uitbarstte en die daarom dezelfde naam syphilis kreeg.