Chineesch Cahier, gedichten over oorlog en vrede, vrouwen en wijn

Uitg. A.J.G. Strengholt, hardcover, geillustreerd.
Dit boek is genummerd en gesigneerd door den bewerker G.L. Tichelman en tekenaar Ch. Jongejans. Dit is nr. 147, zonder jaartal

INLEIDING.
De aanvang der Chineesche geschiedenis ligt in het verre, diepe duister, maar de Chineesche beschaving is vele tientallen eeuwen ouder dan de onze. Volgens de legende zou de schrijfkunst omstreeks 3000 jaar v. Chr. door Keizer Fo Hi uitgevonden en door diens opvolger Hwang Ti verbeterd zijn, maar geen geschreven berichten uit dien tijd zijn bekend. Uit den tijd van Kung Fu Tsze, dien wij Confucius noemen, den grooten Chineeschen wijsgeer uit de 6de eeuw voor onze jaartelling, is geen geschreven letter, laat staan een geschrift tot ons gekomen. Aangenomen wordt ook, dat Confucius zelve niets geschreven heeft.

In het jaar 213 v. Chr. werd bij edict des Keizers de vernietiging gelast van de voortbrengselen der oude Chineesche letterkunde. Het grootste deel der schrifturen ging in de vlammen op en de samenstelling der geschiedenis van het „Rijk van het Midden", of dichterlijk „Bloem van het Midden", zooals de Chineezen het „Hemelsche Rijk" noemen, werd overgelaten aan de prudentie der opvolgers en aanhangers van Kung Fu Tsze en Lao Tsze.

„De Chineezen zijn het meest practische volk ter wereld" zegt de een. „Zij zijn het meest onpractische volkje op aarde" beweert de ander en beide stellingen zijn juist, want zij bezitten den ondergrond der identiteit van tegengestelden, welke door verzoenende eenheid tot oplossing worden gebracht.

Wie dieper schouwt dan de aan de oppervlakte verkenbare eigenschappen van nuchterheid en een op het materieele gerichte geestesgesteldheid der Chineezen, .......................