Barcarolle

Johan Fabricius

Uitg; Nederlandse Boekenclub, hardcover.

Ik stond bij de Rialto-brug op de boot naar het Lido te wachten en staarde al een tijdje met een vaag gevoel van weerzin naar iets dat in het kanaal dreef. Langzaam drong tot me door wat het was: een verdronken rat. De bleekgrijze opgezwollen buik naar boven gekeerd, deinde hij zachtjes op en neer op het water, dat vol afval lag van de barken die vis en groente voor de markt aanvoerden of weer leeg terugkeerden naar Chioggia en de eilanden.
Dat dode beest met zijn door een blauwwit vlies overtrokken oogjes, zijn agressief ontblote knaagtandem, zijn kale, half afgebeten staart.

Ik moet in een staat van totale versuffing zijn geraakt waarin verder niets meer tot me doordrong, want ineens werd de vreemde stilte om mij heen verbroken door stemmen van de overkant, het klotsen van het water onder mijn voeten, de schuifelende schoenenparade achter mij.
...............................................................