Bange mensen : een Haagse vertelling

Ethel Portnoy

Uitg.Meulenhoff, softcover

Melancholie en versluiering in een sfeervolle, typisch Haagse roman over dingen die niet voorbijgaan Brede, verlaten straten, krakende huizen met verborgen ruimtes, katten die verdwijnen, eenzame kinderen die in dakgoten lopen — zo ziet Ethel Portnoys Den Haag eruit.

Sinds de Amerikaanse schrijfster zich daar in het begin van de jaren zeventig vestigde, is zij gefascineerd geraakt door de geheimzinnige geschiedenis van haar huis en haar buurt. In haar tweede roman, Bange mensen, zien we hoe Barbara Lofzanger, een jonge Amerikaanse die met haar kind op de vlucht is voor een gewelddadige ex-echtgenoot, in de ban raakt van het lot van de vroegere bewoners van haar huis.

Haar verre verwant Justus, een historicus op leeftijd die een biografie over Spinoza voorbereidt, denkt het geheim van de filosoof te hebben ontdekt. Zijn jonge vriend Chris Galjaard, die werkt aan een cd-rom over Den Haag, worstelt om de huiveringwekkende gebeurtenissen van Den Haag in oorlogstijd te verwerken. Door de ogen van deze karakters zien we de stad zoals die was in de zeventiende eeuw, tijdens de Tweede Wereldoorlog, en vandaag: een verloederde stad die door oorlogsgeweld en megalomane stadsbesturen is aangetast maar niet vernietigd, een stad van in zichzelf gekeerde mensen die bijna allen een klap hebben gekregen van de wieken van de geschiedenis.